Jak wezwać pomoc w górach

1. Numery, które warto mieć w telefonie

W górach pomoc wzywa się pod numerami ratownictwa górskiego albo pod numerem alarmowym 112. Zapisz je w telefonie, zanim wyjdziesz z domu.

985

Numer ratunkowy w górach. Łączy z ratownikami GOPR, a w Tatrach z TOPR.

601 100 300

Drugi numer ratunkowy w górach. Najlepiej zadzwoń. Gdy zasięg jest za słaby na rozmowę, GOPR przyjmuje pod tym numerem awaryjnie SMS z tymi samymi informacjami.

112

Europejski numer alarmowy. TOPR zaleca go, gdy zasięg jest słaby albo go brakuje. Działa z telefonu komórkowego także bez karty SIM.

Alarm112

Aplikacja dla osób, które nie mogą rozmawiać przez telefon, w szczególności głuchych i niedosłyszących. Zgłoszenie składa się, wybierając piktogramy.

2. Co powiedzieć ratownikowi

Zanim zadzwonisz, ustal, gdzie jesteś i co się stało. Mów krótko i odpowiadaj na pytania: ich kolejność jest celowa.

Co się stało

Opisz zdarzenie jednym zdaniem i powiedz, czy zagrożenie nadal trwa.

Gdzie jesteś

Podaj miejsce jak najdokładniej: szlak, szczyt, przełęcz albo schronisko, a jeśli je znasz, także współrzędne z GPS albo z mapy w telefonie. Poza górami: gminę, miejscowość, ulicę i numer najbliższego budynku.

Ilu jest poszkodowanych

Podaj liczbę osób i rodzaj obrażeń, tak jak je widzisz.

Czy udzielono pomocy

Powiedz, co już zrobiono i kto jest przy poszkodowanym.

Kto dzwoni

Podaj imię, nazwisko i numer telefonu, żeby służby mogły oddzwonić.

Czy Tobie coś grozi

Powiedz, czy sam jesteś w bezpośrednim zagrożeniu.

Granice. Rozmowę zawsze kończy ratownik przyjmujący zgłoszenie albo operator 112. Po rozmowie nie zajmuj telefonu: służby mogą oddzwonić. Gdy sytuacja się zmieni, zadzwoń ponownie.

3. Aplikacja Ratunek i sygnały bez zasięgu

Aplikacja przekazuje ratownikom Twoje położenie. Gdy zasięgu nie ma wcale, w górach obowiązuje umowny sygnał dźwiękowy albo świetlny.

Aplikacja Ratunek

Bezpłatna, zaaprobowana przez GOPR, TOPR, MOPR i WOPR. Łączy z ratownikami i wysyła im Twoją lokalizację. Zainstaluj ją przed wyjściem.

Wzywanie pomocy

Sześć sygnałów na minutę, czyli co 10 sekund: gwizdkiem, latarką albo głosem. Potem minuta przerwy i powtórzenie.

Odpowiedź

Trzy sygnały na minutę, czyli co 20 sekund, potem minuta przerwy. Tak odpowiada ktoś, kto Cię usłyszał albo zobaczył.

Śmigłowiec

Obie ręce uniesione w kształt litery Y znaczą: potrzebuję pomocy. Jedna ręka w górze, druga w dole, czyli litera N: pomoc nie jest potrzebna.

Warto wiedzieć. Niektóre plecaki mają gwizdek w klamrze pasa piersiowego: sprawdź swój. Gdy jest was więcej, po pomoc idą najlepiej dwie osoby z kartką: co się stało, gdzie i ilu jest poszkodowanych.

4. Czekając na pomoc

Od zgłoszenia do przyjścia ratowników może minąć dużo czasu. To, co zrobisz w tym czasie, ma znaczenie, ale tylko w granicach własnego bezpieczeństwa.

Zabezpiecz miejsce

Sprawdź, czy nic nie grozi Tobie i innym. Twoje bezpieczeństwo jest najważniejsze.

Poproś innych o pomoc

Podziel zadania: ktoś zostaje przy poszkodowanym, ktoś wypatruje ratowników.

Chroń przed zimnem

Okryj poszkodowanego zapasową odzieżą albo folią ratunkową.

Bądź przy poszkodowanym

Mów spokojnie, obserwuj jego stan i przekaż zmiany ratownikom.

Granice. Ten materiał nie uczy pierwszej pomocy. Czynności ratujących życie ćwiczy się z instruktorem, na fantomach, podczas szkolenia. Nie filmuj i nie fotografuj poszkodowanego. Wykonuj polecenia ratownika.